শ্ৰী কৰ্ম জ্যোতি চুতীয়া > হাঁহিৰ ৰগৰ
এগৰাকী কনফিউজড পত্নীৰ চিঠি
আমাৰ ব্ল’গটো ইমানেই জনপ্ৰিয়
হৈছে যে আমি এনেধৰণৰ চিঠিও
মাজে মাজে লাভ কৰোঁ: -
চিঠি: ---
"এদিন নহয় মই মোৰ পোৱালি টোক
লৈ ডাক্তাৰৰ তালৈ গ’লোং| পোৱালিৰ
পেট চলি আছিল কাৰণে টেমা এটাত ৫০ গ্ৰাম
মান "হাগু" লৈ গৈছিলোঁং| ডাক্তাৰক
দিলোঁং| ডাক্তাৰটোৱে পৰীক্ষা কৰিলে...
তাৰ পিছত ক’লে- ওৱা! ও আই! এই
খিনি দেখোন হাগু নহয়... হালৱা হে...
গাজৰৰ হালৱা...
ও আই... মই পাগলা হৈ গ’লোঁং... কাৰণ মই
তো মানুহটোক টিফিনত অফিছলৈ নিবৰ
কাৰণে হালৱা ভৰাই দিছিলোঁং....
এইখিনি যদি হাগু নহয়, তেন্তে হাগু
খিনি তেওঁৰ টিফিনত... হে ইচচৰ....
তেতিয়াই মানুহটোৰ ফোন আহিল: "হে ৰা,
ইমান কম কে কিয় দিছিলা হে টিফিন| খাই
আমি চবে ইমান টেষ্টী পালুং...
আজি ফাৰ্ষ্ট টাইম তোমাৰ হাতৰ ৰন্ধাৰ
তাৰিফ কৰিছে জানা| কালিৰ
পৰা বেছিকৈ দিবা হা হালৱা...!"
মহোদয়, এতিয়া মই তেওঁক
কাইলৈ একেখিনি হালৱাকে পেক
কৰি দিয়া উচিত নে অনুচিত?
ইতি,
নাম প্ৰকাশত অনিচ্ছুক মহিলা"
No comments:
Post a Comment