এটা উৰণীয়া হাঁহ

Goutam Gogoi

এটা উৰণীয়া হাঁহ
এদিন এজন মানুহে এটা উৰণীয়া হাঁহ চিকাৰ
কৰিলে । গুলি খায়
হাঁহটো এজন বৃদ্ধৰ খেতিৰ ওপৰত পৰিল ।
মানুহজনে খেতিৰ
ভিতৰত সোমাই হাঁহটো বিচাৰি আনোতেই
গৃহস্থ বৃদ্ধই তাক
আগভেটি ধৰিলে ।
বৃদ্ধ :-- “মোৰ মাটিত পৰা যিকোনো বস্তু
মোৰ হৈ যায়, মই এই
হাঁহ নিদিওঁ আপোনাক” !
মানুহজনে ক'লে, -- ঐ বুঢ়া, মই অসমৰ
সকলোতকৈ ডাঙৰ উকিল
হয় । মোক এই চৰাইটো নিব নিদিলে মই তোৰ
বিৰুদ্ধে গোচৰ
কৰিম । তাৰ পাচত চাবি.. এই হাঁহ মোৰ
নে তোৰ ।
খেতিৰ মালিক বৃদ্ধই ক'লে, ''থ.. থ.. তোৰ
উকালতি, আমাৰ
এইফালে যিকোনো কাজিয়াৰ
মীমাংসা কৰাৰ ধৰণটো অলপ বেলেগ
ধৰণৰ ।
আমি কাজিয়া মীমাংসা কৰো তিনি গোৰ
পদ্ধতিত ।”
উকিলজনে ক'লে, “তিনি গোৰ
পদ্ধতি কেনেকুৱা ?”
খেতিৰ মালিক :-- “প্রথমে মই তোক
তিনিটা গোৰ মাৰিম,
তাৰপাচত তই মোক তিনিটা গোৰ মাৰিবি ।
আকৌ মই তোক
তিনি গোৰ মাৰিম, আকৌ তই মোক
মাৰিৰি !
এনেকৈ মাৰামাৰি চলি গৈ থাকিব
যেতিয়ালৈকে কোনেও ছাৰেণ্ডাৰ
নকৰে ।”
উকিল জনে চিন্তা কৰিলে.... নিয়মটোত
দেখোন বহুত ভালেই, এই
বুঢ়াটোক দেখোন সি তিনি গোৰতেই হাৰাই
দিব পাৰিব ।
এনেকৈ ভাবি উকিলজন এই
পদ্ধতিতে মীমাংসা কৰিবলৈ ৰাজি হৈ গ'ল
।
বৃদ্ধ মালিকে প্রথম এক গোৰ মাৰিলে তাৰ
কঁকালত, উকিলজন
চিঞৰি মাটিত পৰি গ'ল । দ্বিতীয় গোৰ
মাৰিলে তাৰ নাকত,
উকিলৰ নাকৰপৰা তেজ বাহিৰ হৈ গ'ল ।
তৃতীয় গোৰ
মাৰিলে উকিলৰ বুকুত, উকিলে বিষত কেকায়
অচেতন হৈ পৰি গ'ল ।
নাই নহ'ব, অচেতন হ'লে নচলিব, সি তাৰ
সমস্ত শক্তি একত্ৰিত
কৰি থিয় হ'ল । এইবাৰ তাৰ পাল.... বৃদ্ধৰ
কাষলৈ গৈ এক গোৰ
মাৰিবৰ বাবে ভৰি দাঙিলে । ঠিক সেই
মুহূৰ্ততে বৃদ্ধই হাঁহি ক'লে,
.
.
.
.
.
“মই ছাৰেণ্ডাৰ কৰিলো, তোমাৰ হাঁহ
তুমি নিব পাৰা ।”